Wirtualne biuro a urząd skarbowy

Wirtualne biuro, jako siedziba firmy bywa niekiedy uznawane przez fiskusa za pretekst do utrudniania życia przedsiębiorcy. Czy urzędy skarbowe mają prawo nie zarejestrować, jako płatnika VAT przedsiębiorstwa mającego siedzibę w biurze serwisowanym? Czy mają prawo niezarejestrowań pod takim adresem firmy?

Wirtualne biuro a płatnik VAT

Zdarza się, że fiskus rzuca kłody pod nogi firmom, które jako siedzibę wskazują wirtualne biuro. Kłopoty pojawiają się na przykład przy nadawaniu statusu płatnika VAT. Docierają też do nas sygnały o wykreśleniu spółki z rejestru podatników VAT z powodu zarejestrowania w biurze serwisowanym.
Ustawa o VAT do końca zeszłego roku nie dawała fiskusowi prawa do oceniania czy ma zarejestrować, czy nie płatnika VAT. Jeśli ten podał wszystkie konieczne dane rejestracja była wręcz automatyczna. Od 1 stycznia 2017 roku podmiot chcący zostać płatnikiem VAT może zostać odprawiony z kwitkiem. Przesłanki do odmowy rejestracji są jednak dokładnie wymienione w art. 96 ust 4a ustawy:
– dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub;
– podmiot ten nie istnieje; lub
– mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem, lub;
– podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu skarbowego.
Bardzo podobnie określono przesłanki do wyrejestrowania podatnika VAT.
Nie ma nigdzie mowy o tym, że miejscem rejestracji firmy nie może być wirtualne biuro.

Wirtualne biuro a rejestracja firmy

Zdarzają się też odmowy rejestracji spółki w wirtualnym biurze. Tak zdecydował dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odmawiając nadania NIP spółce. Podobnie postąpił jego odpowiednik z Krakowa. Według urzędnika z Łodzi pod adresem wskazanym, jako siedziba spółki powinny być wykonywane funkcje zarządcze. Dyrektor izby z Krakowa stwierdził, że siedziba spółki musi być siedzibą faktyczną. Co na to prawo?
Obaj urzędnicy powołali się na art.5 ust.3 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Brzmi on następująco: „Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera: pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adresy miejsc prowadzenia działalności, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej, przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych oraz przewidywaną liczbę zatrudnionych…” (w dalszej części przepisu nie ma mowy o adresach). Adres siedziby i adresy miejsc wykonywania działalności wymienione są osobno. Ustawodawca zdawał sobie, zatem sprawę z tego, że mogą one być różne.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 sierpnia 2014 r. stwierdził, że: „wskazanie w dokumentach VAT-R lub NIP-8 jako siedziby „wirtualnego biura” nie może być jedyną okolicznością uzasadniającą odmowę rejestracji jako podatnika VAT.” Zmiana ustawy nic tu nie zmieniła.